พวกนั้นมาช้า
แบรนด้า พวกเรามาแล้ว
เล่นกับพวกมันหน่อย
จับให้แน่นนะ
เรียกกำลังสนับสนุน
ขนส่ง 019,
เราเจอปัญหา บนทางรถไฟ
อยู่ที่หลักไมล์ 23, ขอกำลังสนับสนุน! ขอกำลังสนับสนุน!
ทราบแล้วเปลี่ยน เรากำลังไป
นี่มันบ้าไปแล้ว, โทมัส!
โว้ว!
จับให้ดีนะ
ส่งฉันไปใกล้หน่อย!
มาเลย วินซ์!
วินซ์!
กระโดด!
ซวยล่ะ!
ไปเถอะ!
เฮ้! เบิร์ก(ยานของวิคคิต) มา!
พลขับ 019, โปรดระวัง.
มีคนแอบขี้น ทางด้านหลัง
เราขอจัดการกับรถกระบะก่อน
เฮ้, แบรนด้า, ศัตรูกำลังจะเล่นคุณแล้ว!
ไป, ไป, ไป!
ระดมยิง.
ระวัง!
ฉิบหายแล้ว!
โทมัส, นายลุยกันไปก่อนนะ. อย่าตายล่ะ
โชคดี!
เราต้องไปแล้ว. มาเร็ว!
ไป, ไป! ไป!
ส่งกระเป๋ามาให้ฉัน!
ยิง!
หมอบลง! หมอบลง!
วินซ์?
ติดตั้งเสร็จแล้ว! ระวังระเบิดใส่ ตูด นะ!
ไป, ไป, ไป!
หาที่กำบัง!
มา! ไปกันเถอะ! ไปกันเถอะ!
โบกี้หลุดไป 5 อัน หยุดรถไฟก่อน!
นิวท์!
เอาล่ะพวกเรา ไปกันเถอะ.!
มินโฮ!
มินโฮ, นายได้ยินฉันไหม?
อันนี้ อันนี้!
โอ้ แย่ล่ะ!
มันจะต้องฉิวเฉียดมากแน่
โย้ว!
กระโดดเป็นกระรอกเลยนะ
เราทำได้น่า! เราเอามันอยู่!
ออกจากรถ พร้อมชูมือขึ้น
ไปกันเถอะพวก
หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ อย่าขยับ
ฉันบอกว่า ให้อยู่นิ่งๆ ไอ้ตูดหมึก!
แล้วแต่จะสั่งมาเลย ลูกพี่
จับพวกมันมา!
แกไม่อยากทำแบบนั้นหรอก
เฮ้ ฟราย
ดีใจที่ได้เจอพวกคุณ ไปกันเถอะ
อะ - อ่ะ - อ๊ะ !
หวัดดี
นิวท์ ใกล้เสร็จรึยัง
อย่าเร่งฉันสิ
ซวยแล้ว!
นิวท์ ขึ้นมาที่นี่
เกือบจะเสร็จแล้ว.
นิวท์ ไป!
- พวกเขาอยู่ที่ไหนกัน? - ฉันไม่รู้!
ไปเลย! พวกนั้นมีเยอะไป!
พวกเรามาแล้ว พวก!
เข้าประชิด!
- เร็วเข้า! - หย่อนลงมา!
คุ้มกันฉันด้วย!
ไป ไป!
โอเค พวกเราพร้อมแล้ว!
เอาล่ะ กำลังดึงขึ้นไป
วินซ์ ขึ้นมา!
เดี๋ยวนี้เลย วินซ์!
- ใช่เลย! - ว้าว!
พวกเราได้กลับบ้านกันแล้ว!
ใช่เลย
โอเค! ทำได้ดี วู้!
เยี่ยมเลย
แอริส
เฮ้ พวกนายโอเคไหม?
พวกเราสบายดี
ขอบคุณพระเจ้า
อยู่นี่เอง โอ้พระเจ้า!
ไม่เป็นไร พวกคุณปลอดภัยแล้ว เอาล่ะ อดทนกันหน่อยนะ
ฉันต้องการ เครื่องมือตัดโซ่ตรวน
สบายดีไหม?
ยังสบายดี คุณเป็นไงบ้าง?
เขาไม่อยู่ที่นี่
มาให้ฉันดูหน่อย
ลงมาเถอะ ที่นี่คุณปลอดภัยแล้ว
ใครต้องการปฐมพยาบาล มาทางซ้าย
ฉันต้องการปฐมพยาบาล
มาทางนี้พวกเรา เดินลงไปทางนี่
เข้ามาเลยพวก!
โอเค พวกคุณมาทางนี้!
เอาล่ะ, ฟังทางนี้ก่อน
ผมรู้ว่าพวกคุณ ผ่านอะไรกันมา
ผมอยากบอกพวกคุณว่า ปัญหาของเราได้จบแล้ว
แต่มันยังไม่จบ
พวกวิคเค็ต ยังอยู่ข้างนอกนั่น และพวกเขายังไม่ยอมแพ้
เพราะพวกคุณ มีบางสิ่งที่พวกนั้นต้องการ
ที่พวกเขาจับคุณไป เพราะพวกคุณ เป็นผู้ที่มีภูมิต้านทาน
ต่อโรคระบาดที่กำลังทำลายล้าง เผ่าพันธุ์มนุษย์เราจนเกือบหมดสิ้น
พวกเขาคิดว่าคุณเป็นมนุษย์ทดลอง ที่ควรต้องเสียสละชีวิต เพื่อวิจัยยาต้านไวรัส
แต่ผมไม่คิดเช่นนั้น
ดังนั้น ในอีก 2 วัน
เมื่อเราเตรียมเรือขึ้นสนิม ลำนี้ให้พร้อมออกทะเลได้เมื่อไหร่
พวกเราจะออก ไปจากที่นี่กัน
พวกเราจะหาดินแดน
ที่พวกวิคเค็ต จะไม่มีวัน ตามหาพวกคุณเจออีกต่อไป
ในดินแดนที่พวกคุณจะได้เริ่มต้นใหม่
ดินแดนที่คุณเรียกมันว่าบ้าน
- คุณช่วยผมหน่อยไดเไหม? - ได้เลย
มาเถอะ.
มาเลย ข้างบนนี้ มาเริ่มงานกัน
มาเร็ว ผมต้องการอาสาสมัคร
เริ่มกันเเลย
เรามาช่วยกันทำงาน
ช่วยกันยกลังพวกนี้ขึ้นเรือ
เรามีเวลา 2 วัน ก่อนที่พวกเราจะไป
เอาล่ะ ขอแรง ตรงนี้หน่อย
มีอะไรให้ช่วยหรอ?
แผลนี้ดูดีขึ้นมากเลยนะ
รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?
ดีมาก
ก็แค่ถามไถ่
รู้แล้วน่า คุณก็แค่ถามนี่เนอะ
ทุกคนก็แค่ถาม
ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าฉันกลายร่างเป็น แคร้ง
คุณจะได้เป็นคนแรกที่รู้เลย โอเคไหม?
เฮ้, ดื่มนี้สิ
นานเหมือนกันนะ กว่าพวกคุณจะมาช่วยพวกเรา
ดีใจที่ได้เจอนายเช่นกันนะ เพื่อน
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันล่ะ?
ผมสู้พวกมัน
พยายามเต็มที่ แต่ก็..
นายโชคดี ที่หาพวกเราเจอ
พวกนั้นจับตัวพวกเรา และได้เคลื่อนย้ายพวกเราจำนวนมาก
เหมือนกับว่าพวกมัน ได้วางแผนบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่
พอจะรู้ไหมว่า พวกนั้นกำลังเคลื่อนย้ายพวกนายไปที่ไหน?
เท่าที่ฉันรู้คือ
มันพูดกันถึงเรื่องเมืองตลอด
ฉันไม่คิดว่ายังมีเมือง หลงเหลืออยู่ที่ไหนอีกแล้วนะ
นั่นก็เพราะว่ามันไม่มีอีกแล้ว
อย่างไงก็ไม่มีทางตั้งเป็นเมืองอยู่ได้หรอก
โอเค, เดี๋ยวก่อนนะ แล้วมินโฮล่ะ?
ทำไมเขาไม่อยู่บนรถไฟ?
ฉันเสียใจด้วย โทมัส
เขาอยู่อีกโบกี้นึง
พวกนั้นจับเด็กกลับไปได้ 40 หรืออาจจะถึง 50 คน
พวกเรายังรอผลการตรวจนับอย่างเป็นทางการ
นักบินของเราได้เห็นหน้าตาผู้กระทำการชัดเจน
เขาคิดว่าเป็นพวกนั้น
แน่นอนก็พวกนั้นแหละ
แล้ว เบิร์ก(ยานรบ)ล่ะ?
เราติดตามพวกมันไปได้แค่ไม่กี่ไมล์
พวกมันบางคนต้องรู้ที่ซ่อน ของตัวส่งสัญญาณแน่ๆ
พวกมันจึงหลุดจากการตรวจจับสัญญาณของเราไปได้
ไปเร็วๆ พวกมีภูมิต้านทาน
C22.
B9.
เราค้นหาทั่วทุกพื้นที่อยู่
แต่พวกมันคงจะหนีหายไปแล้ว
โอ้, ไม่หรอก, พวกมันจะไม่หนีไปไหน
เมื่อเขายังไม่ได้สิ่งที่เขาต้องการที่สุด
ตรงนี้แหละ
ห่างไปแค่ไม่กี่ร้อยไมล์
ดูจากแผนที่ทางรถไฟ
ทุกอย่างที่แอริสบอกพวกเรา
นั่นต้องเป็น ที่ซึ่งพวกนั้นมุ่งหน้าไปแน่นอน
นั่นและที่พวกนั้นเอาตัว มินโฮ ไปไว้
พวกเราจะเอาทุกคน ที่สู้ได้
เดินทางตามถนนที่ยังเหลืออยู่
พวกเราจะพากลับมาภายใน 1 อาทิตย์
อาทิตย์เดียว?
ใช้เวลาตั้ง 6 เดือน กว่าเราจะมาถึงนี้
พวกเรามีเด็กกว่า 100 คนที่นี่ตอนนี้
พวกเราจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว
หลังจากสิ่งที่เราได้ทำมาจนตอนนี้
นายกำลังจะออกเดินทางไป
ยังจุดหมาย ที่สุ่มเอาจากแผนที่งั้นหรอ
นายยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น
ฉันรู้
ผ่านมาแค่ไม่กี่ปี แต่
ฉันเคยไปที่นั่น
"เมืองแห่งสุดท้าย"
พวก วิคคิต เรียกมันว่าอย่างนั้น
ที่นั่นคือฐานที่ตั้ง ของศูนย์ปฏิบัติการ
ถ้าเมืองนั้นยังอยู่รอด
มันต้องเป็น ที่ซึ่งนายอยากไปแน่, เพื่อนเอ๋ย
มันคือ ถ้ำของสืงโต
ไม่มีอะไรที่ฉันไม่เคยลอง
ใช่ ด้วยเวลาการวางแผน 1 เดือน
แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ รวมถึงต้องโชคดีมากๆ
ไม่ใช่อะไรที่เรามีกันตอนนี้เลย
วินซ์ , ฉันตัดสินใจแล้ว
นี่นายได้ฟังฉันพูดบ้างไหม?
ครั้งสุดท้ายที่เราเตรียม แผนกันแบบครึ่งๆกลางๆ
ฉันถึงกับต้องสูญเสียทุกอย่าง
นายจำมันได้ไหม?
เอาล่ะ, ฉันรู้ว่าทำไปเพื่อ มินโฮ?
แต่จะมาขอร้องให้ฉันทำให้เด็กๆ
ให้ต้องมาเสี่ยงตายเพื่อนคนๆเดียว
ฉันไม่ยอมแน่
ค้นหาจากเส้นแบ่งโซน
พื้นที่ A ตรวจสอบทั้งหมดแล้ว
กำลังตรวจสอบพื้นที่ B
ซวยแล้ว ปิดไฟ
ไปกันเถอะ, ไปกันเถอะ!
คุณพระ, พวกนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
คุณพูดถูก
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้
นายกำลังคิดจะไปที่ไหน?
นิวท์ ...
ไม่ต้องตกใจไป
ฉันไปด้วยอยู่แล้ว
มา
ไม่ ไม่ได้ไม่ใช่ครั้งนี้
คิดดูนะ
แม้ว่าเราจะหา มินโฮ เจอ
ไม่มีการรับประกันใดๆ ว่าเราจะกลับมาได้
ถ้างั้นนายต้องมีคนที่พร้อมจะช่วยเหลือ จริงไหม?
เรามาเริ่มด้วยกัน.
แม้ว่าอาจจะไปไม่รอดก็ตามเถอะ
โอเคร
ไปพาเขากลับมากันเถอะ
ไม่
เฮ้!
เฮ้! ไม่ไม่ไม่ รอเดี๋ยวสิ เฮ้!
เฮ้ รอก่อน รอก่อน! เฮ้ ไม่เป็นไร! เฮ้!
เขาเป็นอย่างไรบ้าง?
ระดับการหายใจยังแข็งแรงดี
โอ้ แย่ล่ะ!
ไม่นะ! ไม่!
ยังสู้กับเขาวงกตได้ไม่ดีนัก
แต่ดูเหมือนว่า เริ่มจะผลิตยาออกมาได้
ถือเป็นเรื่องที่ดี
แต่เราจะต้องใช้การทดสอบ ในระดับที่รุนแรงขึ้นอีก
ถูกต้อง
ดำเนินการต่อ
ไม่! ไม่!
จะให้เราเข้าไปในนั้นหรอ?
ก็ไม่อยาก จะพูดในแง่ร้ายเกินไปนะ
แต่ถ้าฉันเป็น แคร้ง(ซอมบี้)
ฉันจะอยู่ในอุโมงนี้แหละ
ฉันไม่คิดว่าเรามีทางเลือกมากนัก
ก็ได้ ขอหยิบปืนลูกซองก่อน
เอาล่ะ ฉันพร้อมแล้ว
ก็แค่ขับช้าๆ และนิ่มนวล
โวว , โวว , โวว!
ไม่เป็นไร แค่ตัวเดียว
ขับช้าๆ อ้อมหลบมัน
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ช้าลงอีก
ช้าๆนะ
ได้โปรด
เถอะนะ
ช่วยด้วย
ได้โปรด
ได้โปรด ให้ฉันเข้าไปด้วย
- โอเคร ฟราย, พวกเราต้องไปแล้ว - ได้โปรด! เปิดประตู
- ไปเดี๋ยวนี้เลย! - ทำไมไม่เปิดประตู?
เหยียบให้มิดเลย ฟรอย!
- รอเดี๋ยว! - กดให้สุดตรีน! เร็วๆ!
โอว์, โอ้ว, โอ๋ว!
- เร็วเข้า, ฟราย, สะบัดให้มันตก! - พยายามอยู่!
ไป
จับให้ดี
โอ้, พระเจ้า
ฟรายแพน, ระวัง!
ทุกคนโอเคไหม?
มือฉัน
ฟราย, เอามือบังตา
โอ้, แย่แล้ว นายโอเคไหม?
- ได้อยู่ นายล่ะไหวไหม? - แย่แล้ว, มือฉัน
รอเดี๋ยว! โทมัส!
โทมัส, เปิดประตูให้หน่อย!
นายออกได้แล้วหรอ?
โอ้, ซวยแล้ว. ก็ได้.
- นิวท์, นายเป็นอะไรไหม? - ฟราย, มาอีกฝั่งนึง
ฉันกำลังจะออกไป
นิวท์, เป็นอะไรไหม?
แขนฉันบาดเจ็บ
ฟราย, เป็นอะไรไหม?
โอ้, แย่แล้ว
ฟรายแพน, เราต้องออกจากที่นี่แล้ว
- เดี๋ยวนี้เลย! - รอก่อน!
- เดี๋ยวนี้เลย! - ฟราย, เดี๋ยวนี้!
ไม่เอาน่า, นายทำอะไรอยู่? เราต้องไปแล้ว! มาเร็ว!
- ไปเถอะ! - รอเดี๋ยว!
- ฟรายแพน ต้องไปแล้ว! มาเร็ว! - เดี๋ยว!
มาเลย!
- ยิงแม่นนี่, ฟราย - ขอบใจ
โอเคร เราต้องไปแล้ว
ไป, ไป!
ฟราย, มาเลย, ไปกันเถอะ!
- ฟราย, โกยสิ, ไปกันเถอะ! - ไป! ไป! ไป!
โว, โว, โว่ว!
ระวังนะ
- ฟราย, ยังมีกระสุนใช่ไหม? - ใช่!
โอเคร. ทางนี้, มาทางนี้!
โอเคร ไม่ดีล่ะ ไปอีกทาง, ไปอีกทาง!
กระสุนหมดแล้ว!
ตายแน่!
เฮ่, ขึ้นรถ!
- ไปเลย, จอร์ท, ไป! - ไป!
จับให้ดีล่ะ!
ฉันประทับใจจริงๆ!
พวกนายอยู่รอดกันเกือบทั้งวันแหนะ
- นายโอเคไหม? - ได้อยู่
ขอโทษ ไม่อยากลากพวกนายมาเสี่ยงแบบนี้
ฉันคิดว่าที่เขาอยากพูดคือ
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้
ด้วยความยินดี
เฮ่, อย่าเพิ่งดีใจกันไป
อุโมงที่เราเพิ่งผ่านกันมา
เป็นด่านป้องกัน สุดท้ายก่อนถึงเมือง
ถ้ามันมี แคร้ง เข้าไปอยู่กันแบบนั้น เมืองก็อาจจะมี แคร้ง เข้าไปแล้วเช่นกัน
ใช่, ยกเว้นแต่พวกเขาจะคิดหาทางรับมือ
ป้องกันไม่ให้ แคร้ง เข้าเมืองด้วยวิธีอื่นได้สำเร็จ
น่าขำ..
ใช้เวลาถึง 3 ปี ติดอยู่ในกำแพง
พยายามจนออกมาได้สำเร็จ
มาตอนนี้พวกเรากำลังหาทางกลับเข้าไป
ใช่เลย มันน่าตลก
จอร์ท, เราจะเข้าไปได้ยังไง?
ไม่ต้องมองมาทางฉันเลย น้องเอ๋ย
กำแพงนี้ของใหม่
ฉันเดาว่า นี่เป็นวิธีการที่พวก วิคคิต จัดการกับปัญหา
โย่ว, มัวยืนอยู่บนนี้เราก็คิดไม่ออกหรอกนะ
ไปกันเถอะ!
นายคิดจริงๆ หรือว่า เขาอยู่ข้างในนั้น?
นั่นเป็นเรื่องที่เราต้องมาหาคำตอบกัน
นายก็รู้ว่าเธอเองก็อยู่ในนั้นเหมือนกัน
พวกเราแค่ต้องการมั่นใจว่า เรามีทรัพยากรเพียงพอ
แล้วฉันจะติดต่อไปนะ ขอตัวก่อนนะ
คุณพร้อมหรือยัง?
มันจะผ่านไปได้ด้วยดี
ผู้คนกำลังสูญเสียความเชื่อมันนะคุณหมอ
เมื่อคุณปิดผนึกผนังเมือง คุณได้ประกาศอย่างมั่นใจ
ว่านั่นเป็นเพียง การระวังภัยชั่วคราว เท่านั้น
ทำไมคุณถึงตอนนี้ ปฏิเสธการเข้าเมืองทั้งหมด?
เพราะสิ่งต่างๆกำลังเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ในทางที่ดีขึ้น
อัตราการติดเชื้อเพิ่มขึ้น 300%
โชคดีที่
เราอาจจะประสบผลสำเร็จ ในการพัฒนายาต้านไวรัส ในไม่ช้า
นี่คือ งานวิจัย A7
เขาใช้เวลามากกว่าสามปี ในการทดลองเขาวงกต
แอนติบอดี ที่ผลิตได้จากปฏิกริยาตอบสนอง
ของเขาแข็งแกร่งที่สุด เท่าที่เราเคยเจอ
เรากำลังสกัด ซีรั่มใหม่ในขณะที่เราพูด
และด้วยการสนับสนุนของคุณ
เราต้องการเริ่มต้น ทดลองใช้กับมนุษย์
ขอบคุณครับคุณหมอ น่าประทับใจมาก
แต่เราเคยทดลองโดยใช้ วิธีการแบบนี้มาแล้ว
และพูดอย่างตรงไปตรงมาเราทุกคนเริ่ม สงสัยว่า ...
หากทรัพยากรของเราไม่มีความ- สามารถที่จะทำตามจุดประสงค์ได้
เราควรมุ่งเน้นไปทำในด้านอื่นที่ดีกว่า
- หมายถึงอะไรหรือคะ? - "เซฟโซน"
พื้นที่คุ้มครอง ปลอดภัยแบบที่เราอยู่กันอันนี้
เราสามารถช่วยเหลือชีวิตผู้คนได้ มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ช่วยได้เท่าไหร่?
1 พัน?
2 พัน?
และต่อให้ สมมุติว่า พื้นที่คุ้มครองของคุณ
อยู่ปลอดภัยได้ตลอดกาลก็เถอะ
และคุณเองก็รู้ว่ามันไม่เป็นอย่างนั้นแน่
ก็ยังมีจำนวนผู้ติดเชื้อมากกว่า ผู้ที่ไม่ติดเชื้อในปริมาณถึง 3:1
สิ่งที่พวกคุณทำแค่เพียง "ฉลอสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน" เท่านั้น
พวกคุณเคยต้องสูญเสียใครไป เพราะติดเชื้อไวรัสบ้างไหม?
หลานสาวของฉัน
แอนนา
ฉันเสียใจที่เราไม่สามารถ ช่วยเหลือเธอเอาไว้ได้
แต่ลองจินตนาการว่าเราทุกคน ใช้ชีวิตอยู่โดยมีภูมิคุ้มกันไวรัส
นั่นแหละคืดการอยู่รอด
จินตนาการว่าคุณบอกแอนนาได้
ว่าเธอสามารถมีชีวิตอยู่ได้ตามปกติ
เราไม่เคยเข้าใกล้ การทำยารักษาที่สมบูรณ์ขนาดนี้มาก่อน
และเราได้เสียสละไปมาก เพื่อมาไกลถึงจุดๆนี้
ได้โปรด
อย่าปล่อยให้การเสียสละ ที่ผ่านมาเปล่าประโยชน์
ยอดเยี่ยมจริงๆ
พวกเขาไม่เคยยอมใคร แต่เธอก็จัดการกับพวกเขาจนอยู่หมัด
"ฉลอสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน" อย่างนั้นหรอ
โทมัสเคยพูดแบบนี้กับเรา
เธอยังคิดถึงเขาอยู่หรือไง?
ให้ฉันช่วยเธอได้นะ ลบความทรงจำพวกนั้น
ไม่มีประโยชน์ที่จะยึดติดกับพวกนั้น
เป็นแค่ขั้นตอนง่ายๆเท่านั้น
มันมีเหตุผล
ฉันอยากจะจำมันเอาไว้
ถ้าเราผลิตยารักษาได้
นั้นแหละคือทางเดียว ที่จะทำให้ทุกอย่างที่ผ่านมามีค่า
ฉันหวังว่าเธอจะคิดถูกนะ
ที่นี่เหมือนอย่างกับนรก
เราต้องอยู่รวมกันไว้
พวกเราคือพลังเสียง
ของผู้คนที่ตายจาก!
พวกเขาซ่อนตัวอยู่หลังกำแพง
คิดเพ้อไปว่าจะเก็บยารักษาไว้ใช้กันเอง
ในขณะที่เฝ้ามองรอคอย ให้พวกเราที่เหลือเน่าเปื่อย!
แต่เรามีจำนวนมากกว่า
จำนวนคนที่อยู่ข้างในนั่น
และฉันขอพูดตรงนี้เลยว่า
พวกเราจะลุกขึ้นสู้
และนำเอาของๆเรากลับคืนมา!
เรามาร่วมกันนำชัยชนะกลับมาเป็นของเรา!
ติดต่อ เจนสัน
ให้เราเข้าไป
นั่นแหละ นั่นคือทางเข้าของเรา
ให้เราเข้าไป
ไปที่กำแพง
ให้เราเข้าไป! ให้เราเข้าไป! ให้เราเข้าไป!
โทมัส!
ดูเหมือนว่า นี่มันไม่ใช่ สิ่งที่นายกำลังตามหาอยู่หรอก
คนพวกนี้ หาทางจะเข้าไปข้างในนั่นมาตลอดทั้งชีวิต
แล้วนายจะเข้าไปได้ยังไง? คนพวกนี้เองยังทำไม่ได้
เดินทางมาไกลถึงที่นี่ ฉันจะไม่หันหลังกลับตอนนี้
นี่พวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย?
ออกไปให้พ้นทาง! หลีกออกไปให้พ้นทาง!
โทมัส, นี่มัน ฉันว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ท่าน คิดถูกครับ
โดนสำรวจของเรา ตรวจเจอว่าเขาอยู่ข้างนอกกำแพงนั่น
เชื่อมต่อป้อมปืน เข้ากับระบบออนไลน์
เฮ้, พวกเราต้องไปเดี๋ยวนี้เลย ดูนั่นสิ
ไปกันเถอะ ไปกัน
- โทมัส เราไปกันเถอะ - พวกเราต้องออกจากที่นี่!
หนีด่วนเลย! ไปได้แล้ว!
ไป! ไป! ไป! เร็วๆ!
ไป! ถึงล้มก็ห้ามหยุด!
เร็วเข้า!
โกย!
เร็วๆ! เข้าไป! เข้าไป!
ไปเเลย! ไปเลย! ไปเลย!
มาเร็ว!
- ไม่มีทางออก! - เร็วเข้าสิ!
นิวท์! นิวท์!
เอามือของแกออกไปนะ!
ไม่! แบรนด้า!
แบรนด้า! แบรนด้า!
ไป, ไป, ไป!
อย่ามาถูกตัวฉัน! อย่ามาถูกตัวฉัน!
ส่งหน่วยลาดตระเวนออกไป
แล้วบอกพวกนั้นไปว่าไม่ต้องกลับมา ถ้าหาเขาไม่เจอ
ไปเลย!
ออกมา!
แกจะไปไหน?
เธออยู่ไหน? ไอ้ลูกหมาเอ้ย
เฮ้! เฮ้! เฮ้!
แย่ล่ะ! เฮ้! รอก่อน!
มานี่, มานี่, มานี่
ฉันอยู่ตรงนี้ ฉันอยู่ตรงนี้!
- โอเค, ใจเย็น, ใจเย็น. - ไม่เป็นไร โอเค
ฉันอยู่นี่. ฉันอยู่นี่!
โอ้, แบรนด้า
ทุกๆคนใจเย็นก่อน
พวกเราทั้งหมด อยู่ฝ่ายเดียวกัน
แกพูดถึงอะไร อยู่ฝ่ายเดียวกัน? แกมันเป็นใครกัน?
เฮ้, กรีนนี่
แกลลี่?
ไม่มีทาง
ไม่นะ, เดี๋ยวก่อน!
หยุดก่อน!
หยุด! ไม่เป็นไร!
ว้าว, ว้าว, ว้าว! หยุด! หยุดได้แล้ว!
หยุด
- เขาเป็นคนฆ่า ชัค - ใช่, ฉันรู้
ฉันจำได้ ตอนนั้นฉันก็อยู่ด้วย ใช่ไหมล่ะ?
แต่ฉันก็จำได้ว่าเขาโดนพิษเล่นงาน
พิษที่มีผลต่อสมองของเขาไปครึ่งนึง
ใจเย็นก่อน ได้ไหม?
ไม่เอาน่า
ก็พอจะรู้อยู่ ว่าต้องโดนแบบนี้
มีใครจะต่อยฉันอีกไหม? ฟราย? นิวท์?
นายรู้จักเขาหรอ?
เขาเป็นเพื่อนเก่าฉันเอง
ได้ไง?
นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง?
พวกเราเห็นนายตายไปแล้ว
ไม่, นายปล่อยให้ฉันตาย
แล้วถ้าพวกของฉันไม่ได้ช่วยนาย
นายตายไปแล้วล่ะรู้ตัวไหม
แล้วนาย มาทำอะไรที่นี่?
เพื่อ มินโฮ
พวก วิคคิต จับเขาไว้ที่นี่
พวกเรากำลังหาทางเข้าไปข้างใน
เรื่องนั้นฉันช่วยพวกนายได้
ตามฉันมา
ฉันจะไม่ตามแกไปที่ไหนทั้งนั้น
ตามใจนายเลย
แต่ ฉันสามารถพานาย เข้าไปด้านในของกำแพงนั่นได้
หลังจากเหตุการณ์ที่ วงกตมฤตยู ฉันถูกช่วยมาที่นี่โดยกลุ่มคนพวกนี้
ในขณะที่พวกเขากำลังเดินทางมาที่เมื่องนี้
พวกเขาตระหนักว่า ฉันเป็นพวกมีภูมิต้านทาน นำตัวฉันไปรักษา
และพาฉันมาหา คุณ ลอว์เรนซ์
กลุ่มคนนี้ ได้ทำสงครามกับพวก วิคคิต
ตั่งแต่พวกมันได้เริ่มควบคุม ทุกสิ่งทุกอย่างจากข้างในเมืองนั่น
แต่พวก วิคคิต ไม่สามารถหลบ อยู่ข้างหลังกำแพงนั่นได้ตลอดไปหรอก
วันเมื่อวันนั้นมาถึง และพวกมันจะต้องได้รับ
กรรมที่พวกมันก่อไว้ อย่างสาสม
ฟังนะ, อ่าห์..
เขาเองไม่ค่อยได้มีแขกมาเยี่ยม
ดังนั้น, ให้ฉันเป็นคนพูดเอง เข้าใจไหม
พยายามอย่าไปจ้องหน้าล่ะ
ดอกกุหลาบเอาจมูกของฉันไป ฉันคิดอย่างนั้น
ฉันคิดอย่างนั้น ฉันคิดอย่างนั้น เอาจมูกของฉันไป...
ฉันคิดอย่างนั้น
แกลลี่
ดีใจที่นายยังรอดกลับมานะ
แจสเปอร์ บอกฉันแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
มันฆ่าคนเหมือนผักเหมือนปลา
มันไม่มีทางที่พวกเราจะทำอะไร เพื่อต่อสู้กับป้อมปืนของมันได้เลย
ไม่
แต่พวกมันเองก็ทำได้แค่ สกิดรังต่อ ไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะโดนต่อมันต่อยเอานั่นแหละ
คนพวกนี้เป็นใคร?
แล้วมาทำอะไรกันที่นี่?
เราต้องการจะเข้าไปใน วิคคิต
แกลลี่บอกว่าคุณสามารถพาเรา เข้าไปในกำแพงนั่นได้
แกลลี่น่าจะตัดสินใจให้ดีกว่านี้ ก่อนที่จะให้คำสัญญาอะไรก็ตาม
ที่เขาทำไม่ได้
อีกอย่าง กำแพงนั้น เป็นเพียงแค่ครึ่งนึงของปัญหาพวกนายเท่านั้น
การเข้าไปใน วิคคิต นั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย
ตอนนี้อาจจะมีอยู่วิธีนึง
แต่มันจะทำไม่ได้ ถ้าไม่มี โทมัส
เป็นอย่างนั้นจริงหรือ?
รู้ใหมว่าฉันเป็นใคร...
โทมัส?
ฉันเป็นนักธุรกิจ
ซึ่งหมายความว่า ฉันจะไม่ทำอะไรเสี่ยงโดยไม่จำเป็น
แล้วทำไมฉันต้องเชื่อใจนายด้วย?
เพราะว่าผมช่วยคุณได้
ลองคิดดู ถ้าพาผมผ่านกำแพงนั่นเข้าไปได้...
ผมสามารถทำในสิ่งที่คุณต้องการได้
แล้วอะไรล่ะที่นายคิดว่าฉันต้องการ?
เวลาของนาย
ก่อนที่ยาของนาย จะหยดลงจนหมด
คิดว่านั่น คือสิ่งที่ฉันต้องการอย่างนั้นหรือ?
วิคคิต มีบางสิ่งที่เราทั้งสองต้องการ
ให้ฉันบอกอะไรอย่างนะ
นายทั้งสองคนไปได้แล้ว
ส่วนที่เหลืออยู่กันฉันที่นี่
เพื่อเป็นการรับประกันว่า
นายจะหาทางกลับมา
เราตกลงตามนี้ไหม?
แกลลี่, นำทางเขาไป
ระวังตัวด้วยนะ โทมัส
แกลลี่, ดูแลทั้งสองคนนี้ด้วยนะ
แน่นอน
นี่มันน่าขยะแขยง
แม่เจ้า
ใช่เลย เดี๋ยวนายก็ชอบ
ตามติดฉันไว้ ยังต้องเดินอีกไกล
พวกเราพร้อมแล้ว
ชายน์?
ไง, คุณ เทเรซ่า
ไง
หวัดดี
รู้สึกเป็นไงบ้าง?
ก็ดี
มันจะทำให้ฉันดีขึ้นใช่ไหม?
ฉันหวังว่าอย่างนั้น
ยังจำเรื่องที่เธอเล่าให้ฉันฟังได้ไหม?
เกี่ยวกับบ้านเกิดของเธอ?
ฉันจำไม่ได้
หลังที่อยู่ติดทะเลสาบไง?
เหมือนตัวกำลังละลาย
ฉันรู้, ฉันรู้
เอาล่ะ เสร็จแล้ว
เธอแข้มแข็งนะ
โอ้, นี่มันน่าเหลือเชื่อ
เร็วขึ้นได้อีกได้ไหม การอนุมัติใช้ยาต้านไวรัสตัวนี้?
ดูนายอยากได้มันเหลือกันนะ
น่าแปลกสำหรับคนที่เพิ่งยิงปืนเข้าไปในฝูงคน
ก็คุณบอกให้ผมทำหน้าที่ของผม พอมีโอกาส ผมก็จัดไป
แต่ก็ยังพลาด, อย่างเห็นได้ชัด.
หน่วยลาดตระเวน ยังหาศพไม่เจอ
โทมัส ยังไม่ตายอยู่ข้างนอกนั่น
แล้วเธอล่ะ?
เธอรู้หรือป่าว?
ไม่
เธอจะรู้ไม่ได้
ฉันต้องการให้เธอตั้งใจทำหน้าที่
ยกระดับความปลอดภัย ทั่วทั้งเมือง
ฉันหวังพึ่งคุณนะ แจนสัน รับมือเขาให้ได้
พื้นที่สีแดง
ออกจากสถานีภายใน 5 นาที
ขอบคุณ
นี่ยังอีกไกลจาก เกลด(ตึกกลาง)
อีก 15 นาที จะประกาศ เคอร์ฟิว
โปรดกลับเข้าบ้าน อย่างเป็นระเบียบ
จำไว้ว่า นี่เพื่อความปลอดภัยของคุณเอง
ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ
ใช่, พวกเราควรออกให้ห่างจากถนน
ฉันรู้ว่ามันยากแต่ช่วยทำตัว ให้เหมือนผู้คนที่อยู่เมืองนี้ได้ไหม
พวกเขาได้ยกระดับ ความปลอดภัยให้สูงขึ้น
ฉันเดากว่ามันต้องเกี่ยวกับ การมาของนายอย่างแน่นอน
โอเค ออกจากที่นี่กันเถอะ
เอาเลย, นิวท์ ขึ้นไปเลย
ฉันไปเองได้
อยู่นั่นไง
ถ้า วิคคิต จับตัว มินโฮ ไป
นั่นคือที่ ซึ่งพวกมันจะ เก็บเขาไว้
ลอว์เรนซ์ ใช้เวลาเป็นปีหาทางเข้าไป
สถานที่นั้น มีกำลังทหารอยู่เต็มไปหมด
ติดอาวุธครบมือคอยเฝ้า ระวังอยู่ทุกซอกทุกมุม
มีเครื่องตรวจจับความเคลื่อนไหวอยู่ทุกชั้น
ดูเหมือนเป็นปราการ ที่แข็งแกร่งแน่นหนามาก
ไหนนายบอกว่ามีทางเข้าไปข้างในไง?
ฉันอาจจะพอมีหนทาง
นายอาจจะมีงั้นหรอ?
หมายความว่ายังไง ไอ้คำว่า "อาจจะ"?
มองดูนั่นสิ
ฉันบอกแล้วว่ามีทางเข้าไป
แต่ฉันไม่ได้พูดว่านายจะชอบวิธีการนี้
ไม่นะ มันต้องมีทางอื่นสิ
อย่างเช่นอะไร? นายก็เห็นตึกนี้แล้วนี่
เธอเป็นทางเข้าเดียวของพวกเรา
นายคิดว่าเธอจะช่วยเรางั้นหรอ?
ก็ฉันไม่ได้กะจะขออนุญาติเธอนี่
นี่ฉันเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?
เธอคนนี้คือคนที่หักหลังพวกเรา, ถูกต้องไหม?
ไอ้คนทรยศเนี่ยนะ?
ฉันชอบเธอ
เกิดบ้าอะไรขึ้น?
ทำไม นายกลัวแฟนสาวตัวเล็กๆของนาย
จะเจ็บตัวหรือยังไง?
หืม?
เพราะตอนนี้ เห็นได้ชัดเลยว่านาย
ไม่ได้จะคิดช่วยแค่ มินโฮ
ใช่ไหม?
เดี๋ยวก่อนนะ, นี่นายกำลังพูดถึงอะไรกันแน่?
เทเรซ่า ไง
เธอเป็นเหตุผลเดียว
ที่ทำให้ มินโฮ ถูกจับตัวไปตั่งแต่แรก
แล้วตอนนี้พอเรามีหนทางที่จะช่วยเขากลับมา
แต่แล้ว? นายไม่อยากจะลองเสี่ยง ก็เพราะเธอ?
เพราะว่าลึกลงไปข้างในใจ
ตัวนายยังคงห่วงใยเธออยู่ใช่ไหม?
ยอมรับมาซะ
- นิวท์, ชั้น... - อย่ามาโกหกชั้นนะ!
อย่ามาโกหกชั้น!
ขอโทษ
ฉันขอโทษ
ขอโทษสำหรับเรื่อง ที่เพิ่งเกิดขึ้น
ฉันเดาว่าคงปกปิด สิ่งนี้เป็นความลับต่อไปอีกไม่ได้แล้ว
ทำไมนายไม่บอกชั้น?
เพราะว่าชั้นไม่เห็นว่าถ้าบอก แล้วมันจะต่างกันตรงไหน
ที่ชั้นรู้ก็คือ วิคคิต จับชั้นใส่เข้าไป
ในวงกตมฤตยูนั่น เพื่อเหตุผลบางอย่าง
บางทีมันเป็นการใส่ความค่าแน่นอน
เพื่อเป็นตัวชี้วัดความแตกต่าง
ระหว่างพวกที่มีภูมิคุ้มกันอย่างนาย และคนธรรมดาอย่างชั้น
นายก็รู้ว่าเรายังแก้ไขมันได้ นิวท์
จริงไหม? เราทำได้
ไม่ต้องมาห่วงชั้นหรอก
นี่มันเกี่ยวกับ มินโฮ
ตอนนี้ เป็นเวลาที่เขาต้องการเรา
เพราะงั้น แม้ว่าจะมีโอกาสแค่เพียงเล็กน้อย
ที่เราจะสามารถช่วยเขาได้
เราก็จะช่วยเขาออกมา และเราต้องยอมรับมัน
ไม่ว่า อาจจะต้องสูญเสียบางอย่างไปแทนก็ตาม
โอเค ชั้นเข้าใจแล้ว
มาช่วยยกเขาขึ้นหน่อย
มินโฮ
นายได้ยินฉันไม?
มีเด็กผู้หญิงคนนึงอยู่ที่นี่
เธอชื่อ ชายน์ ลัน
เธอติดเชื้อ มาได้ 3 อาทิตย์แล้ว
แต่, มินโฮ
นายกำลังจะได้ช่วยชีวิตเธอ
และนายยังสามารถช่วยเหลือผู้คนได้อีกมากมาย
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำลงไปนั้น
มันใช้งานได้
นายเข้าใจไหม
นั่นและ มันถึงได้สำคัญมาก
ฉันแค่อยากให้เธอรู้ไว้
เทเรซ่า
มินโฮ?
เธอมันไอ้ทรยศ!
เราทุกคนเชื่อใจเธอ!
- ไปให้พ้น! - เฮ้, ปล่อยเธอไป!
อย่ามาถูกตัวฉัน! อย่ามาถูกตัวฉัน!
ฉันจะฆ่าแก นังทรยศ
แก ฆ่าพวกเขาหมดแล้ว!
เทเรซ่า, พวกเขาต้องการเธอในห้องปฏิบัติการ
ฟังดูเครียตๆ
ฉันขอโทษ, เทเรซ่า
มันไม่ใช่ความผิดเธอ
เธอได้ทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
นี่คือสัญญาณเตือน เคอฟิว ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ใครก็ตามที่ถูกจับได้ ในการละเมิดเคอร์ฟิว
จะมีคำสั่ง ให้เนรเทศทันที
โทมัส?
โทมัส
เฮ้, เทเรซ่า
นายไม่ควรมาอยู่ที่นี้
ถ้า แจนสัน รู้ว่านายอยู่ที่นี่ล่ะก็...
ฉันไม่ได้กะมาอยู่นานหรอก
มันก็แค่ เอิ่ม...
ฉันอยากเจอเธอน่ะ
มีเรื่องต้องถามเธอหน่อย
เธอรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ทำลงไปไหม?
สิ่งที่เธอทำกับพวกเราน่ะ?
ก็มีบ้าง
แต่ฉันทำในสิ่งที่ ฉันคิดว่าถูกต้องแล้ว
ฉันจะทำมันอีก ถ้าย้อนกลับไป
ดี
นั่งปลดปล่อยความคิด, ฉันว่าแล้ว
สวยงามใช่ไหมล่ะ?
ใช่
- มันเป็นเมืองที่น่ารัก - หือ
กำแพง
เป็นสิ่งที่ผู้คนได้ทำมันจนสำเร็จลุล่วง
เมื่อความอยู่รอดของพวกเขา ตั้งอยู่บนเสาเข็ม
ถ้ามีปัญหาบีบคั้นหนักหนาสาหัส ไม่มีอะไรที่พวกเขาไม่สามารถทำได้
ไม่มีเส้นทางใด ที่พวกเขาไม่สามารถข้ามไป
ตอนนี้คุณกำลังรู้สึกถึงความพ้ายแพ้
ไม่เป็นไรหรอกน่า พวกเราแค่ไม่คุ้นเคย
ไม่ใช่ครั้งนี้
เชื้อไวรัสแพร่กระจายในอากาศ
มันอยู่ข้างในกำแพงนี้แล้ว
เซรุ่ม นี้ เป็นความหวังสุดท้ายของเรา
ขาดเซรุ่มคนที่ยังไม่ได้ติดเชื้อ จะรอดเดือนได้เดียวเท่านั้น
โอเค
เรารับมือมันได้น่า
เราแค่เพียงต้องอพยพ บุคลากรที่จำเป็น
ไปตั้ง โซนความปลอดภัย แห่งใหม่ ไกลออกไปทางเหนือ
เรายังคงมีคนที่มีภูมิต้านทานอยู่ 28 คน ภายในอาคารนี้
เรายังหาพวกเขาเพิ่มอีกได้
คุณทำได้
แต่ถ้าคุณล่าพวกที่มีภูมิต้านทานจนหมดทุกคน
จะไม่มีใครเหลืออยู่อีกต่อไป
เราได้ทดลองเราได้ทำกับพวกเขา ทุกสิ่งอย่าง
ทุกสิ่งอย่างที่เราให้ พวกเขาได้ทดสอบ
อย่างน้อยเราได้ให้ทักษะพวกเขาเป็นเครื่องมือ
ที่พวกเข้าสามารถนำไปใช้ เอาชีวิตรอด
พวกเขาอาจจะประสบความสำเร็จ ในสิ่งที่เราล้มเหลวก็เป็นได้
นี่คุณกำลังบอกผมว่า คุณยอมแพ้แล้วอย่างนั้นหรือ?
หลังจากทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ทำมา?
มันไม่ใช้การยอมแพ้, แจนสัน
มันคือการรู้ตัวเองเมื่อเรา พ้ายแพ้
แกลลี่?
นี่คือสิ่งที่เราจะทำกัน
พวกเราจะถาม เธอสักสองสามข้อ
และเธอต้องบอกพวกเรา ในสิ่งที่พวกเราอยากรู้อย่างตรงไปตรงมา
เรามาเริ่มกันแบบง่ายๆ มินโฮ อยู่ที่ไหน?
พวกนายไม่คิดบ้างหรือไงว่า...
ไม่ต้องมองเขา
ทำไมเธอต้องมองเขาด้วย
มองฉันนี่
เขาจะไม่ช่วยเธอหรอก
เอาล่ะ พวกเรารู้ว่าเธอจับ มันโฮไว้ในตึกนั่น
อยู่ตรงไหน?
เขาถูกกักขังอยู่กับคนอื่นๆ
อยู่บนชั้นที่ 3
มีคนอื่นๆอยู่อีกกี่คน?
28
เราสามารถทำให้มันสำเร็จได้
ไม่ ไม่, พวกนายไม่เข้าใจ
ทั่วทั้งชั้น เข้มงวดมาก
พวกนายเขาไปโดยไม่มีลายนิ้วมือไม่ได้
นั้นแหละ เหตุผลที่เธอต้องมากับพวกเรา
แต่ฉันก็ไม่รู้นะ
เพราะเราไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้น
ใช่ไหม?
ไม่ต้องเอาไปทั้งตัวก็ได้.
- เราต้องการแค่นิ้วของเธอ - แกลลี่, ถอยเลย
อะไร, พวกนายมันขี้ป๊อดหรือไง?
ฉันพนันได้เลยว่าเธอทำ มินโฮ ยิ่งกว่านี้อีก
นั้นไม่ใช่ตามแผนที่ตกลงกันไว้นี้ ถอยไป
มันไม่แตกต่างกันหรอกน่า
อยากทำอะไรฉันก็เชิญ
พวกนาย ไม่สามารถผ่านประตูหน้าได้ด้วยซ้ำไป
เครื่องตรวจจับจะรู้ว่าเป็นพวกนาย
พวกเรารู้ว่า เราถูกติดแท็ก
เป็นทรัพย์สินของ วิคคิต
เธอจะต้องช่วยพวกเราจัดการกับมันด้วย
พยายามผ่อนคลาย มันจะปวดเหมือนถูกผึ้งต่อย
เรามาทำให้มันจบกันเถอะ
เธอสนุกใหญ่เลยนะ
นายอาจจะเข้าใจถูก
เอานี่ ลองดูสิว่าพอดีไหม
- ขอบใจ - ขอบคุณ, นิวท์
กลับไปก่อน ดีกว่าไหม ลุง.
เส้นทางของลุงยังอีกไกล
เธอแน่ใจนะว่า ฉันไม่สามารถกล่อม ให้เธอหนีจากภารกิจนี้ได้?
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอนะ
รู้ไหม มันไม่เหมือนคุณเลย ที่จะหลบหนีจากการต่อสู้
และก็ไม่เหมือนตัวเธอเลย ที่จะเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อคนคนเดียว
ฉันอดคิดไม่ได้ ว่าถ้าฉัน เดินออกจากประตูนั้นไป...
ฉันจะไม่มีวันได้เจอเธออีก
ตั่งแต่เมื่อไหร่ที่เรา ต้องคอยเอาคอไปวางไว้บนเขียง เพื่อคนอื่น?
ฉันเองก็เคยเป็นแค่คนอื่น สำหรับลุง เหมือนกัน.
แค่อย่าปล่อยพวกเราตายนะ
ไม่มีวัน
เธอดูดีนะ
สุขภาพดี
นายไปหา เซรุ่ม จากไหนมาให้เธอ?
ที่เธอพูดนี่หมายหวามว่ายังไง?
แบรนด้า
ฉันไม่คิดว่าเธอจะรอดชีวิตมาได้
เธอได้รับการรักษาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
แผลที่แขนขวาของเธอน่ะหรือ
ก็ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันไง
แต่นั่นมันผ่านมาเป็นเดือนแล้วนะ
โทมัส นั่นมันเป็นไปไม่ได้
จริงๆ เธอต้องเปลี่ยนกลายเป็นพวกนั้นไปแล้ว
มันไม่มีทางเลยที่เธอยังคงเป็น...
เอาล่ะ, พอได้แล้ว
นี่นายไม่เชื่อฉันหรอ?
นี่เธอจะให้ฉันเชื่อจริงๆหรอ?
กับสิ่งที่เธอได้ทำลงไป
ทุกอย่าราบรื่นไหมตรงนี้?
ใช่
ใช่, เราจบแล้ว
พยายามดีนะ
นายเคยมีใจให้เธอใช่ไหม?
ฉันไม่รู้
แค่ระวังไว้
นายมันเป็นตัวสร้างปัญหาประเภทนี้
เพราะนายไม่กล้าพอ ที่จะปล่อยใครไป
แม้ว่านายควรจะต้องทำ
นายช่วยทุกคนไม่ได้หรอก โทมัส
แต่ฉันลองดูได้
อย่าหยุดนะ
ไป, ไป, ไป
หยุดก่อน. หยุดก่อน.
ฉันสามารถเข้าจากตรงนี้ได้
รออยู่ตรงนี้ โยนวิทยุสื่อสารมาให้ฉัน
ฟรายแพน, เราเข้ามาแล้ว นายเป็นไงบ้าง?
เอ่อ, ฉันใกล้จะถึงแล้วI'm getting there.
ฝากบอกมินโฮ "สวัสดี" แทนฉันด้วย
จับให้แน่นนะ เพื่อน
นี่มันต้องใช้ได้แน่
แปรนด้า, รายงานสถานการณ์?
สถานการณ์ตอนนี้ ฉันกำลังจะเริ่มแล้ว
รับทราบ, ทำตามแผนให้ได้จนจบนะ
ไม่ต้องห่วงน่า นายก็รู้ว่าฉันจะไปรออยู่ตรงนั้นแน่
เอาละ, ไปกันได้แล้ว.
เราได้สัญญาณแล้ว
แกลลี่ทำสำเร็จ
เราเชื่อมต่อได้แล้ว
ดีมาก
ฉันต้องการทั้งหมดเลย
ฉันต้องการควบคุมทุกอย่าง
เกิดอะไรขึ้น ระบบขัดข้อง
ฉันจะไปตรวจดูหน่อย
ถอยไป, ถอยไป! หลบ!
มาเร็ว, ไปกันเถอะ
- เปิดประตูให้หมด - ไปกันเถอะ
ไม่เป็นไรแล้ว พวกนายไม่เป็นอะไร มาเถอะ
มาเลย, ไปกันเถอะ นิวท์, ตรวจดูห้องอื่นๆ
มาเร็ว, พวกนายไม่เป็นไร มาเถอะ
ห้องนิรภัย เราจะเข้าไปยังไง?
นายเข้าไม่ได้
มาเลย, พวกเรา มาเลย
เฮ้พวกนาย
นี่อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย
แย่ที่สุด
เขาไม่อยู่ที่นี่
เขาอยู่ไหน?
นี่จะรอให้เช้าก่อนไม่ได้หรือไง?
คุณได้คิดหรือเปล่าว่า นี่มันจะฆ่าเขา, ใช่ไหม?
โดนหนักขนาดนี้, รวมกันในครั้งเดียว
ฉันได้รับคำสั่งมา
แจนสัน เป็นคนต้องการทั้งหมดนี่
มีใครบางคนย้ายเขาขึ้นไปที่ ตึกฝั่งการแพทย์
โทมัส, นั่นมันอยู่อีกฝั่งนึงของตึกเลยนะ
โอเค, พาฉันไปหาเขาเดียวนี้
ก็ได้ ฉันจะไปกับคุณ
นิวท์, ไม่, นายไปด้วยไม่ได้
นายต้องอยู่ที่นี่กับแกลลี่ เพื่อรับเซรุ่ม
นายทำเรื่องนี้คนเดียวไม่ไหวหรอก
มินโฮ สำคัญที่สุดจำได้ไหม
ไปได้แล้ว เราเสียเวลาไปมาก
ฉันจะเป็นคนไปเอาเซรุ่มเอง แล้วเราไปเจอกันข้างนอก
โอเค, ได้ ไปกันเถอะ. เร็วเข้า
เฮ้, กรีนนี่
โชคดีนะ
เดินไปเรื่อยๆ
เร็วสิ, มาเร็วๆ.
รอก่อน
คุณทำงานดึกจัง
เห็นไหม, นี่และที่ผมชอบเกี่ยวกับคุณ เทเรซ่า
ไม่ว่าหนทางจะมืดมนซักเท่าไร, คุณก็ยัง...
นั่นล่ะ, คุณไม่เคยยอมแพ้
ในช่วงเวลาแบบนี้
คุณต้องการเพื่อน ที่เชื่อใจได้
ฉันจะจำคำของคุณเอาไว้
มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากให้คุณรู้
จากเพื่อนถึงเพื่อน
โทมัสอยู่ที่นี่
หน่วยลาดตระเวน ตรวจจับเขาได้ข้างนอกกำแพง
เอวา ไม่อยากจะบอกให้คุณรู้
แต่มันก็มีโอกาสที่เขาจะมาติดต่อคุณ
และถ้าเขาทำอย่างนั้น
ผมอยากจะให้ คุณบอกผมเป็นคนแรก
คุณจะฆ่าเขาไหม?
มีปัญหาอะไรหรือป่าว?
ฉันออกชั้นนี้
โทมัส, นายต้องฟังฉันนะ
ถึงจะเอาเซรุ่มมาก็ช่วย นิวท์ ไม่ได้หรอก
มันจะยืดเวลาเขาออกไป, แต่...
อย่าไปฟังเธอ
หล่อนกำลังพยายามปั่นหัวนาย
โทมัส, ฟังนะ นายก็รู้ว่าเกิดอะไรข้างนอกนั่น
ผู้คนกำลังล้มตาย โลกกำลังจะตาย
มีบางอย่างเกี่ยวกับเลือดของนาย ที่ฉันยังไม่เข้าใจ
เปิดประตู
ให้ฉันทดสอบอะไรหน่อย...
ฉันสัญญาว่า จะปกป้องนายเอง
เอางั้นหรอ? เหมือนกับที่เธอปกป้อง มินโฮ
นี่นายกำลังจะทำอะไร?
อีกสักกี่ชีวิตที่ต้องใช้?
ต้องมีอีกสักกี่คนที่ต้องโดนแบบนั้น,
ถูกทรมาณ, แล้วฆ่าทิ้ง?
หา? แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุดสักที?
มันหยุดเมื่อเราหาวิธีรักษามันได้
มันไม่มีวิธีรักษาบ้าบออะไรทั้งนั้น!
ไม่ต้องพูดให้เปลืองน้ำลายหรอก, เทเรซ่า
เขาได้ตัดสินใจกับเรื่องนี้มานานแล้ว
วางมันลงซะ, ไอ้หนู!
ถอยไป อกพวกเขาให้ถอยออกไป
บอกพวกเขาให้ถอยออกไป!
เฮ้, โทมัส, ไม่เอาน่า
นี่ฉันนะ
ฉันรู้จักนายมาตั่งนาน ก่อนที่นายจะจำความได้แล้ว
ไม่มีทางที่นายจะยิงเธอหรอก
คุณไม่คิดอย่างนั้นหรอ?
ก็ได้
เอาเลยสิ
ยิงเธอเลย
แสดงให้ฉันเห็นว่าฉันเข้าใจผิด
ยิงเธอซะ
เคลียร์! เคลียร์!
ไป! ไป!
เธอมีเรื่องให้ต้องคุยกันซะแล้ว
ฉันเพิ่งทำไปเพื่อคุณนะ
ประตูมันปิดตาย พวกเขาออกไม่ได้
แจนสัน, ฉันต้องการจับเป็นนะ
- เร็วเข้า เร็วเข้า! - เอาล่ะ, ไปกันได้แล้ว!
ครับ, ท่าน! ชั้น 3, เดี๋ยวนี้เลย!
โอเค เราต้องออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้เลย
มาใกล้ๆกับชั้น ทำตัวติดกับฉันไว้
นายต้องปกป้องเซรุ่มนี้ ด้วยชีวิตของตัวเอง เข้าใจนะ?
เอาล่ะ
ไปกันได้แล้ว
ปิดตายทั้งตึก ส่งทุกคนไปที่ชั้น 20
และ ใครก็ได้ช่วยปิดสัญญาณไซเรนห่านนั้นที!
ครับ, ท่าน
ไป! ไป!
ย่อตัวลงต่ำ! ย่อตัวลงต่ำ!
ไป! ไป! ไป!
ไป! ต่ำๆหน่อย! ต่ำๆหน่อย!
แบรนด้า, เธออยู่ไหน? พวกเราอยู่ที่นี่แล้ว
มาเร็ว, ไปกันเถอะ
เอาล่ะ ไปกันเถอะ, ไปเลย เร็วๆ, เร็วๆ
ประตูหน้า ประตูหลัง, ประตูหน้าประตูหลัง ไปกันเร็ว
รอเดี๋ยว, แล้ว โทมัส อยู่ไหน?
ฉันก็นึกว่าเขาอยู่กับเธอ
มาเลย
รอก่อน! รอก่อน! อยู่ที่นี่กับเด็กๆ
รออยู่ที่นี่...
ฉันจะหาเขาให้เจอ
แค่รอพวกเรากลับมา โอเคไหม?
พวกเราจะไม่ไปไหน
ได้อะไรไหม?
ยังไม่เจอตังพวกเขาเลยครับท่าน
โอ้, ถ้าอย่างนั้น, พวกมันก็ต้องอยู่แถวนี้แหละ
พวกมันออกไปไหนไม่ได้หรอก หาพวกมัน 981
2 คน, ไปทางนั้น
ส่วนที่เหลือ ตามฉันมา ไปกันเลย
- ครับท่าน! - รับทราบ
รหัส 22 เริ่มดำเนินการ
หน่วย R-16 ทุกคน เข้าประจำการตามจุดที่กำหนด
หมอบลง หมอบลง
ไป! ไป! ไป!
เงียบไว้ก่อนนะ
มีคนอยู่ตรงนี้
โทษทีนะ โทมัส
เฮ้, มีคนขโมยรถบัส
จับให้แน่น!
- ระวัง! - หยุด!
ไม่, ไม่, ไม่!
ไม่เป็นไรน่า!
ขึ้นรถ! ขึ้นรถ!
ไปเลย! ออกตัวได้!
ไป! ไป!
หน่วย R-16 ทุกคน
เข้าประจำการ ตามจุดที่กำหนด
โทมัส! อย่า!
มินโฮ? มินโฮ!
- โอ้, เวรล่ะ! - อย่าขยับ!
มินโฮ!
มินโฮ, นายอยู่ไหน?
มินโฮ!
หมอคะ, เขากำลังฟื้นคืนสติ
เอายากล่อมประสาทมาให้ฉัน
แย่จริง!
อยู่ตรงนี้! พวกเขาอยู่นี่!
ฉันจะจัดการเขาเอง!
นิวท์, หมอบลง!
แย่ล่ะ! กระสุนจะหมดแล้ว
ถอยไป
ดี อย่างนั้นแหละ
ไปกันเถอะ! ไป!
นายทั้งสองคน, หยุดนะ!
หมอบลงกับพื่นนะ เดี๋ยวนี้!
ฉันบอกว่าให้หมอบ...
มินโฮ
นี่มันเรื่องจริงหรือเนี่ย?
เจอตัวแล้ว! เจอตัวแล้ว! อยู่ทางนี้
ไป! ทางนี้!
เร็วเข้าสิ!
ทั้ง 3 คน! หยุด!
เร็วๆ
ข้างในนี้, ข้างในนี้
นิวท์, เร็วเข้า
ใครก็ได้เปิดประตูที
ครับท่าน!
โอ้, บ้าจริง
มีความคิดอะไรดีๆไหม?
ก็อาจจะ
โอเค, เพื่อฟลุ๊ครอด
แค่ต้องการ วิ่งออกตัวสักหน่อย
เกือบจะทะลุแล้ว
นายแน่ในนะ?
จริงๆก็ไม่ค่อย
พูดปลอบใจดีเหลือเกิน
ช่าย, โครตช่วยจุด ประกายความหวังเลย
- ไปเลย! ไปเลย! - แย่แล้ว
ไป! ไป!
โทมัส!
โอ้, แย่ล่ะ!
- มินโฮ, นายโอเคไหม? - ไหวอยู่
ทั้ง 3 คน อย่าขยับ
โหย, นายต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ
อย่าทำตัวตุกติกนะ
ฮ๊ะ-อา-อ้า! อย่าแม้แต่จะคิด
คุกเข่าลง ยกมือไว้เหนือศีรษะด้วย
ไอ้ลูกหมาเอ้ย
แกลลี่?
มินโฮ
พวกนายคิดได้ ปัญญาอ่อนจริง
ขอฉันอธิบายทีหลัง
ทุกหน่วยโปรดทราบ
ปิดกันทุกทาง
ประกาศกฏอัยการศึก ห้ามมีใครออกมาถ้ายังจับพวกนั้นไม่ได้
เรียบร้อยครับท่าน เราได้ไล่ตามรถบัสอยู่
หน่วยลาดตระเวน กำลังไล่ล่า
รถบัสอะไร?
แย่ล่ะ! ทนอีกหน่อยนะ!
ซวยล่ะ!
ออกมาจากรถ
อย่าขยับ
เธอทำได้ดีแล้ว
แล้วก็ ก้าวออกห่างจากรถ
ฉันบอกว่าให้ก้าวออกห่างจากรถ!
ชูมือขึ้นสูงๆ
วางอาวุธลงซะ!
มาแล้วไง
เข้าประชิด! เข้าประชิด! ไป! ไป!
- อย่าปล่อยให้รถนั่นไปไหน! - ไป! เข้าใน!
เร็วเลย, หาที่ยึดจับ!
ตอนนี้เลยพวกเรา
หมุนขึ้นไป! ไป! ไป! อย่าเพิ่งยิง!
ยึดให้แน่นๆ
โทษที
แย่จริง
หาจับอะไรยึดเอาไว้!
อ๊าก..
โอเค ทุกคนออกไป
หุบปาก
พวกเขายังไม่ได้ออกไป
โว๊ว. พวกนั้นต้องโมโหมากแน่ๆ
อุโมง อยู่ไกลแค่ไหน?
อืม, น่าจะประมาณ 12 บล๊อคจากที่นี่
เราทำได้น่า
นิวท์, รู้สึกเป็นไงบ้าง?
แย่มากๆ
ดีใจที่ได้เจอนายนะ
เฮ้
เขาเริ่มติดเชื้อมานานหรือยัง?
เขาจะไม่เป็นไร เราแค่ต้องไปหา แบรนด้า
เธอได้เซรุ่มไปแล้ว
มาเถอะ, ไปกัน.
เฮ้, นิวท์
มาเลยคู่หู เราต้องช่วยพยุงนายสักหน่อย ไปกันเถอะ
โว้ว, โวว, โว๊ว!
- นายไหวไหม? - ไหว
นายมาช่วยเราทำไม แกลลี่?
ฉันเคยขว้างหอกไปปักอกนายนะ
ใช่
คนมันผิดพลาดกันได้
ลอว์เรนซ์!
รอก่อน, พวกนาย รอก่อน, รอก่อน, รอก่อน
ทุกคนไปไหนกันหมด?
รอตรงนี้ก่อนนะพวก
โทมัส!
เฮ้!
ลอว์เรนซ์!
ออกไปกันหมดแล้ว
ไม่ต้องกลัว
ฉันอาจจะไม่ได้หล่อนัก
แต่พวกเราทุกคนรู้ว่า ศตรูของพวกเราคือใคร
ปอดแหก หลบอยู่หลังกำแพงนั่น
พวกเขาได้ตั่งชื่อ
ให้กับคนอย่างพวกเรา ข้างในนั้น
พวกเขาเรียกพวกเราว่า แคร้ง
แต่ ฉันว่า แท้จริงแล้ว พวกมันเองก็คือปีศาจ
พวกมันเป็นคน ที่ก่อให้เกิดสงครามนี้
แต่ว่า คืนนี้
พวกเราจะจบมัน
ตามฉันมา
และ พวกเราจะแสดงให้พวกมันเห็น
หน้าตาของผู้คน
ที่มันเลือกที่จะลืมไว้ข้างหลัง!
ตามฉันมา เมืองนี้เป็นของคุณแล้ว!
ใช่เลย! ใช่! ใช่!
เคลื่อนพลกันเลย!
ไปได้แล้ว!
หน่วยควบคุม มองเห็นนั่นไหม?
โปรดสั่งการด้วย
แย่แล้ว
เตรียมป้อมปราการ 1 และ 2 ให้พร้อมยิง
ปืนใหญ่ ไม่ตอบสนอง มันถูกปิดระบบจากภายนอก
เอาล่ะ เคลื่อนที่ไปข้างหน้า
ระดมยิง! ระดมยิ่ง!
พวกเราหวังแค่เพียง ล้มล้าง วิคคิต,
ไม่ใช่ถล่มทั้งเมือง
แกลลี่, มาเถอะ
นี่คือ การบังคับ อพยพฉุกเฉิน
การขนส่งผู้อพยพ เที่ยวสุดท้ายจะออก ใน 38 นาที
โปรดขึ้นไปอยู่บนหลังคา
ประกาศอีกครั้ง นี่คือ การบังคับ อพยพฉุกเฉิน
เทเรซ่า นี่เธอยังมัวทำอะไรอยู่ที่นี่? พวกเราต้องไปแล้ว
ไม่, ฉันยังไปไม่ได้ ถ้าไม่มี โทมัส
มันสายเกินไปแล้ว เขาไปแล้ว
ไม่ คุณยังไม่เข้าใจ
ฉันต้องการเพิ่ม
มา ดู
มันไม่เพียงแค่ทำให้ไวรัสเคลื่อนไหวช้าลง
มันทำลายไวรัสด้วย
เราต้องหาโทมัสให้เจอ
อุโมงอยู่ข้างหน้านี่เอง
แย่ล่ะ!
เฮ้! ย่อตัวลงต่ำ! ย่อตัวลงต่ำ!
แย่ล่ะ!
เตรียมพร้อม!
เอาล่ะ, ขึ้นข้างบน! ขึ้นข้างบน!
แถวหน้า ย่อลง!
บ้าจริง!
พวกเขารออะไรกันอยู่?
หมอบลง, หมอบลง!
ลงต่ำ! ลงต่ำ!
เราต้องไปแล้ว เราต้องไปแล้ว
มาเร็ว ไปกันเถอะ ไปกัน
เอาตัวเขาเข้ามา เอาตัวเขาเข้ามา
แบรนด้า เธอยังอยู่ไหม?
โทมัส, ฉันอยู่นี่
แย่ล่ะ! นายเป็นไรไหม?
พวกเราคงทำไม่สำเร็จ
อะไรนะ นี่นายกำลังพูดถึงอะไร?
อย่าให้พวกมันหนีไปได้!
เอาแค่คนอืนที่เหลือออกไปให้หมด
ในขณะที่เธอยังทำได้
ไม่
แบรนด้า
ฉันจะไม่ทิ้งคุณ
ตกลงไหม?
งั้นก็ลืมมันซะ
แม้ว่าเธอควรจะทำอย่างนั้นน่ะหรือ?
โทมัส, ไม่ต้องห่วง ฉันกำลังไปหาเธอ
ที่เธอกำลังพูดถึงอะไร?
ยานของเรามาที่นี่แล้ว!
ตามมาหาพวกเราใกล้ๆอุโมงนะ
ไปเถอะพวกเรา! ไป! ยานมารับเราแล้ว!
- ระวังนะ - ไป! ไป!
ก้าวขาระวังหน่อย โอเค?
วินซ์?
เฮ้, ดีใจที่ได้เจอคุณ
ใช่ ฉันรู้แหละ
ก็เลยไปตามพวกเขามา
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ, ดีไหม?
พวกเรายังไม่จบ
โทมัส ยังอยู่ข้างใน
ถ้างั้น, เราไปรับตัวเขากัน
- แน่นอนเลย - เอาล่ะ ไปกันเถอะ
- ขึ้นยานเลยทุกคน - ไปเลย! ก้าวขึ้น! ก้าวขึ้น!
- เราจะไปแล้ว, เราจะออกไป - นั่งลง คาดเข็มขัด...
เอาล่ะ นิวท์, เราเกือบจะถึงแล้ว
ปล่อยชั้นไว้
ถอย! ถอย!
ไปเลย! ไปเลย!
ฆ่าพวกมัน!
- โอเค, นั่นแหละพวกเขา - เย้
นั่นไงพวกเขา เราต้องไปแล้ว
- เราต้องไปแล้ว - ไปซะ และทิ้งชั้นไว้เพื่อน
นายควรจะ...
มินโฮ.
นายวิ่งไปก่อน หยิบเซรั่ม
แล้วรีบกลับมาหาเรา ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
มันโฮ ไป
เขาพูดถูก ฉันคุ้มกันให้
ขอบใจ
ขอบใจนะ มินโฮ
เฮ้ อดทนอีกสักหน่อยนะ
ได้ยินฉันไหม?
ไป, มินโฮ, ไป!
โอเค, พวกเขากำลังไป
นิวท์? นิวท์?
เฮ้! เฮ้! นิวท์! เฮ้!
เราต้องพยายามกันนิดนะ โอเค?
เราต้องไป, เดี๋ยวนี้ ช่วยกันลุกขึ้น, มาเลย
- ไปกัน เร็วเข้า - ไม่ ไม่ โทมัส
ไม่ นิวท์ อย่าเพิ่ง อย่าเพิ่ง ต้องไปจริงๆแล้ว
- มาเร็ว - มองนี่ นายเอามันไป
- เราต้องไปกันแล้้ว เดี๋ยวนี้ - ไม่ นายต้องเอานี่ไปก่อน!
ได้โปรด
ได้โปรด โทมี่ ได้โปรด
ก็ได้
ก็ได้ ชั้นต้องการให้นาย ช่วยชั้นอย่างสุดกำลัง
นายกับชั้น ตอนนี้เลย ไปกันเถอะ พร้อมไหม?
มาเลย พร้อมไหม? มาเลย
1, 2, 3
ถอยไป, นาย, ถอยออกไป!
โอ้,เพื่อน
ไม่เป็นไรแล้วเพื่อน เรากำลังจะออกจากที่นี่ตอนนี้แล้ว
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว แบรน
ไม่ต้องห่วง พวกเขาจะมาตรงนี้
เร็วเข้า เร็วเข้า
เราเกือบจะถึงแล้ว นิวท์ อยู่กับชั้นก่อนนะ มาเร็ว
นิวท์, ไม่, ไม่ เฮ้!
มาเร็ว
โทมัส?
นายได้ยินชั้นไหม?
ฉันต้องการให้นายฟังชั้น
ฉันรู้ว่าไม่มีเหตุผลอะไร ที่ทำให้นายเชื่อชั้น
แต่ชั้นต้องการให้นายกลับมา
โทมัส นายยังช่วย นิวท์ได้
เขายังพอมีเวลา
มันมีเหตุผลที่แบรนด้า หายป่วย
มันอยู่ในเลือดของนาย
นายเขาใจไหม?
เธอหายจากเชื้อแล้ว
เพราะนายรักษาเธอ
ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่เธอ เพียงคนเดียว
ที่นายต้องทำก็คือกลับมา
แล้วทุกอย่างก็จะจบลง
ได้โปรด
กลับมาหาชั้น
ฉันรู้ว่าเธอจะทำสิ่งที่ถูกต้อง...
นิวท์?
นิวท์? นิวท์, นี่ชั้นเอง นี่ชั้นเอง!
แบรนด้า!
เซรุ่มอยู่ไหน?
โทมี่ ฆ่าฉัน!
นิวท์, ฉันอยู่นี่
นิวท์, ได้โปรด!
ได้โปรด!
ชั้นขอโทษ โทมัส
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ไม่!
แบรนด้า!
โทมัส!
ย่อตัวลง, ย่อตัวลง!
นิวท์
โทมี่
ไม่ ไม่
ไม่ ไม่ ไม่
นิวท์
มันจริงหรือเปล่า?
นิวท์
ฉันสามารถช่วยเขาได้จริงหรือ?
นายช่วยเราได้ทุกคน
ไม่เป็นไร
แค่ปล่อยคนอื่นๆไป
ชั้นขอสัญญา
ชั้นจะ...
โอ้, โทมัส
นายควรจะวิ่ง
โทมัส
ได้ยินชั้นไหม?
นายรู้จักที่นี่ไหม โทมัส?
มันคือ เรือชูชีพ
และแม้ว่า โลกกำลังจมลง
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราต้องจมลงไปกับมันด้วย
อีกนานแค่ไหน?
เกือบจะเสร็จแล้ว
ทำไมนายไม่ฆ่าฉันซะ?
ฆ่านาย?
ไม่, เราไม่อยากจะทำอย่างนั้น
เราก็แค่จะ ดูแลนายเป็นอย่างดี
เราจะเก็บนายไว้แบบมีชีวิต
แค่มีชีวิต
และผลตอบแทน
คือนายจะต้องให้ชีวิต กับพวกเราที่เหลือ
แค่บางส่วนที่เราเลือกให้มีชีวิตรอด อย่างไรก็ตาม
แน่นอน มันคงไม่เพียงพอสำหรับทุกคน
เป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก
และในช่วงนั้น ไวรัส แฟรก็จะตายหมด
คำถามเดียวก็คือ
ยังมีใครบ้าง ที่มีชีวิตอยู่?
และขอบใจนาย สำหรับสิ่งนี้
ในที่สุดเราก็เป็นผู้เลือก
กำหนด ชะตาชีวิตของตัวเอง
จากเลือดของนาย
โอเค เราไปจากที่นี่กันเถอะ
มาเร็ว
ไม่!
กลับมานี่
มานี่เลย!
ไม่!
เอามาให้ฉัน
เอามาให้ฉัน!
เทเรซ่า!
เร็วเข้า
โอเค
พอได้แล้ว
อาวุธพร้อมใช้งาน!
เมื่อฉันสั่ง
ชาร์จ มัน!
พร้อมแล้ว
ยิง!
เทเรซ่า!
เราต้องออกไปจากที่นี่
มีอะไรหรอ?
โทมัส?
โทมัส!
- โอเค โอเค เราต้อง... - โอ้, แย่จริง...
หาอะไรมา นี่ นี่!
กดปากแผลเอาไว้ก่อนนะ
เธอต้องไปแล้ว
เธอต้องไป
ไม่
ไม่ ถ้าไม่มีเธอ
ฉันต้องยอมรับเลย เทเรซ่า เธอปั่นหัวฉันได้จริงๆ
ฉันก็นึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
หรือว่ามัน อยู่ในสันดานที่เธอ ต้องทรยศหักหลัง
คนที่สนิทใกล้ชิดกับเธอ
ไม่เอาน่า
อย่าทำให้มันยืดเยื้อเลย
เราต่างก็รู้ว่ามันไม่มีทางออกไปจากนี่
อย่าทำให้ต้องเจ็บมากไปกว่า
ที่มันควรจะต้องเป็นเลย
โทมัส
เทเรซ่า
ไม่ ไม่
ฉันคิดว่าเธอมีอะไรบางอย่าง ที่เป็นของฉัน
ไม่ใช่อันนั้น
เขาอยู่ที่ไหน?
เอาอันนี้ไป
แล้วปล่อยเขาไปเถอะ
เป็นอะไรของพวกเธอ?
คิดว่าเขาเป็นคนพิเศษหรือไง?
เขาเป็นแค่หนูทดลอง เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์
เขาไม่เคยต้องต่อสู้เพื่อมัน เขาไม่เคยต้องพยายามอะไร
เขาไม่คู่ควรที่จะได้มัน
ก็อาจจะ
แต่มันเป็นของเขา
แล้วนายล่ะ โทมัส?
มีอะไรอยากจะพูดไหม?
นายมีเลือดอยู่ มากจนเกินพอแล้วนี่?
นายอาจจะไม่มี โอกาสได้ยิงเธอ
แต่ฉันทำได้
โอเค ก็ได้
ถ้านายต้องการแบบนี้
แจนสัน
ไม่โดนว่ะ ไอ้เด็กอมมือเอ้ย
ไม่โดนหรอ?
โอ๊ะ, แย่แล้ว
เร็วเข้า เราต้องไปแล้ว
ทางนี้ ตรงนี่
มาเร็ว
มาเลย
ฉันขอโทษ
ฉันไม่ไหวแล้ว
ฉันรู้
ฉันคิดว่า ฉันเจอตัวเขาแล้ว
ใช่เลย นั่นเขา ฉันไปเปิดท้ายก่อน
เอาล่ะ ฉันได้ตัวเขาแล้ว ได้ตัวเขา
เขาไปเลย เข้าไป
เร็วหน่อย
ไม่!
ฉันเข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้
โทมัส!
ตอนนี้เลย!
มาเลย, มาเลย, มาเลย
- มาเร็วเข้า! - มาเร็ว, โทมัส!
ยื่นมือมาให้ฉัน!
เข้าใกล้อีก!
กระโดด!
ต่ำลง!
ไม่!
คุณต้องต่ำลงอีก
เร็วเข้า!
เอาเลย!
- มาเลย, ยื่นมาอีก! มาเลย! - ยื่นมืออีก!
- ดึงเขาขึ้น! - ดึง!
เร็วเข้า!
เทเรซ่า!
ไม่นะ!
เราเดินทางด้วยกันมาไกล
มีผู้คนมากมายยอมเสียสละทุกสิ่งอย่าง
เพื่อที่ทำให้ที่นี่เป็นจริงขึ้นมาได้
เพื่อนของคุณ
ครอบครัวของคุณ
และ นี่สำหรับคนที่ไม่ได้มาด้วย
นี่ สำหรับเพื่อน ที่พวกเรา สูญเสียไป
ที่นี่เป็นที่ของคุณ และมันเป็นของพวกเราทุกคน
แต่ว่า อันนี่,
มีไว้ให้ พวกเขา
ดังนั้น ในช่วงเวลาที่คุณว่าง เลือกรูปแบบของคุณเอง
เรามาสลักชื่อของพวกเขากัน
และ ยินดีต้อนรับสู่ บ้านพักที่ปลอดภัย
- เย้! - เย้!
พวกนายอยากทานอาหารไหม?
นี่จะเป็น บ้านที่ดีของพวกเรา
เย้
นายมี สิ่งนี้ติดตัวอยู่ ตอนที่หมดสติไป
คิดว่าฉันควรจะเก็บไว้ให้นาย
ขอบใจ มินโฮ
เจอกันข้างนอกนะ
แล้วเจอกัน
โทมัส เพื่อนรัก...
นี่เป็นจดหมายฉบับแรก ที่ชั้นจำได้ว่าเขียนอะไร
เห็นชัดว่า ชันไม่รู้ว่าเขียนอะไรไป ตอนที่อยู่ในวงกตมนตยู
แต่ แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็น่าจะเป็นครั้งสุดท้าย
ชั้นอยากให้นายรู้ว่าชั้นไม่ได้กลัว
อย่างน้อย ไม่ได้กลัวที่จะตาย แต่ถึงอย่างไร
มันเกี่ยวกับความจำที่เริ่มเลอะเลือน
การสูญเสีย ตัวตนไปกับ ไวรัส
นั่นแหละที่ทำให้ชั้นกลัว
ดังนั้น ทุกๆคืน ชั้นตะโกน ชื่อทุกคนออกมา
อัลบี้...
วินส์ตัน, ชัค
และ ชั้นพูดออกมา ซ้ำแล้วซ้ำอีก
เหมือนกับการอธิษฐาน
และความทรงจำมันทั้งหมด ได้ท่วมท้นกลับมา
เป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ, เหมือนอย่างที่
พระอาทิตย์ กระทบ เกลด(ตึกกลาง)
ตรงจุดนั้น พอดิบพอดี ก่อนที่มันจะสำผัสกัน
และมันเลื่อนลงไปใต้กำแพงนั้น
และชั้นยังจำรสชาติสตูว์ที่ ฟรายแฟน ทำได้
ไม่เคยคิดเลยว่า ชั้นจะคิดถึงสิ่งเหล่านั้นมาก
และชั้นจำนายได้
ชั้นจำครั้งแรกที่นายขึ้นมา พร้อมกับกล่องนั่นได้
แค่เด็กน้อยขี้กลัวชื่อ กรีนนี่
คนที่จำไม่ได้ ว่าตัวเองชื่ออะไร
แต่หลังจากช่วงเวลานายวิ่งเข้าไปในวงกต
ฉันรู้เลยว่า ฉันจะตามนายไปทุกหนทุกแห่ง
และฉันได้ทำอย่างนั้น
ทุกๆคนก็ทำอย่างนั้น
ถ้าชั้นสามารถ ย้อนกลับไปทำอย่างนั้นได้อีก ฉันก็จะทำ
และชั้นจะไม่ เปลี่ยนอะไรเลย
และสิ่งที่ชั้นหวังสำหรับนาย
คือเมื่อนายมองย้อนกลับไปเป็นปีก่อนนี้
นายอยากที่จะพูดแบบเดียวกับชั้น
อนาคตอยู่ในมือนายแล้ว ทอมมี่
และชั้นรู้ว่านายจะ หาหนทางที่ถูกต้อง
ซึ่งนายมาถูกทางเสมอ
ดูแลทุกๆคนแทนชั้นด้วยนะ
และดูแลตัวเองให้ดี
นายควรได้รับความสุข
ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกับชั้น
ลาก่อน เพื่อนรัก
นิวท์